تمنا

نزدیکترین نفسهایم با دورترین آرزوهایت گره خورد آن هنگام که در حریم ناب دلتنگی ات قدم

زدم و چشمهایم برای غصه دل مهربانت ترانه سر داد.ای تمنای غریب دل،بیا تا به سردی

فاصله ها عادت نکنیم.

کوچ

از اینجا می کوچم و به دیار عــــــــــــــــــــــشـــــــــــــق می روم . به دیاری که عطر و بوی تو را دارد.

پنجره احساس

روزگاری خورشید زندگی من، از پشت پنجره احساس تو طلوع می کرد و تپش قلب من با تپش

 پنجره ها یکی بود و من چه بی پروا عـــــــــــشـــق و امــــــــید را پشت پنجره ها جستجو

کردم، اما امروز چه شد که پنجره ها برای همیشه بسته شد و خورشید زندگی ام غروب

 کرد؟؟؟

امید زیستن

هر صبحگاهکه خورشید پرده سیاه شب را کنار می زند و بر تخت سپید آسمان تکیه می دهد،

 مشعل زرین امید در سیاهچال قلبم روشن می شود و با گرمای خود به تن سردم نوید دوباره

 زیستن را می دهد.